Liebe Mutter.

6. April 2012

Anneciğim, daha kaç kere söylemem lazım, BEN ATEİST DEĞİLİM diye? Ne zaman bunu anlayacaksınız? Ne söylesem zaten inanmıyorsunuz. Yok ki güven, kalmadı bitti. Önceden de yoktu ki. Bir azıcık olsun sevinin benim için. „Zorunu seçti, ama ne olursa olsun gidiyor kendi yolunu“ diye. Bir kere görün, hiç kolay olmadığını benim için, inadıma yılkılmadığımı, güçlü olmaya çalıştığımı, hayatın zoruna katlandığımı. Bıktım şu ateş, ölüm, korku dolu mesajlardan. Bir kere olsun siz yazın bana, başkaların yazdığını göndermeyin. Yeter artık. Korku ile hiç bir yere varılmaz. Kıyamet, günah, cehennem, beni bunlar ilgilendirmiyor. Ben hayatımı doğru ve dürüst yaşamaya çalışıyorum, en iyisini, en güzelini yapmaya çalışıyorum. Kime zararım var benim? Boş yere üzülüyorsunuz. Ama insan dediğin böyle işte: bir gün gülüyor, uç gün ağlıyor. Hep kötüyü görüyor, hep siyahi. Bazı şeyleri farklı görüyorum, bazı şeylere farklı inanıyorum diye ateist yapıyorsunuz beni. Kendi kendinize keder. Bunu iyice bir düşünün. İyi geceler.

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s

%d Bloggern gefällt das: